گورستان به زندگی ام تابید...
بازی های کودکی ام روی این سنگهای مرده پلاسیدند.
سنگها را میشنوم.....
ابدیت غم......
کنار قبر انتظار چه بیهوده است؟!
________________________
یاران بی وفا....
چقدر خوب بود همه حرف همدیگر را می فهمیدند و بیرنگی لبخندها سوال برانگیز نبود!
ای دوستانی که بی تفاوت از کنارم گذشتید و آسمان بارانی چشمانم را ندیدید!
من قلب کوچکم را تقدیم شما کردم....
اما شما چه........!؟